De paden op de lanen in!

Subnautica #1 - Dag 1 tot en met 4/5

Door Auredium op donderdag 30 juli 2015 08:25 - Reacties (5)
Categorie: Auredium in het wild, Views: 2.709

http://static.tweakers.net/ext/f/5pKGlWYhXSkOzhbvtPsoLPFl/full.png

Zoals beloofd zal ik hier mijn ervaring delen met Subnautica. Ik heb vanuit het hoofdmenu een nieuw spel gekozen. Subnautica heeft drie keuzes momenteel beschikbaar:

1) Vrij spelen - hierbij hoef je niet te letten op het overlevingsaspect van het spel.
2) Standaard - Je zult moeten eten en drinken om te overleven.
3) Hardcore - Dood is dood en betekend terug naar af. Nieuwe wereld gebouwen meer e.d.

Ik kies voor 'Standaard'.


Dag 1


Na de intro begin ik het spel waar iedereen begint; in de redding capsule:
Dag 1 - Start

Standaard krijg je een aantal items mee. In het verleden had ik vijf items maar momenteel krijg ik slechts drie items mee en ze zijn ook niet zo heel gul vergeleken met mijn eerdere speeltesten:

- Goud
- Lithium
- Batterij

Op de batterij na heb ik eigenlijk weinig items waar ik direct wat aan heb. Goud en Lithium zijn leuk voor later als het spel ver gevorderd is. Mijn eerste taak is eigenlijk om mijzelf wat beter uit te rusten. Standaard kun je maar 45 seconden onderwater en heb je geen manier om je te verdedigen tegen roofvissen zoals Stalkers. Eerst klim uit naar het dak van mijn capsule en zie ik de crashsite:
Dag 1 - Crash

Daarna snel het water in om mijn omgeving te verkennen:
Dag 1 - Omgeving Dag 1 - Omgeving 2

Het mag duidelijk zijn dat de grafische kwaliteit van Subnautica zich goed laat pruimen en een vriendelijk maar realistisch aanvoelend beeld neerzet. Voor de volledigheid wil ik aangeven dat ik het spel speel op de aangeraden grafische kwaliteit en op een i5 4440 processor en Nvidia GTX 750 kaart bij Full HD.

Om mijn duikfles te maken heb ik titanium en kristal nodig. Dit ligt er gelukkig in redelijke hoeveelheden. Ik heb verder nog kristal nog om via de "fabrikator" flippers te maken voor sneller te zwemmen. (zie ook de foto van in de reddings caspsule)
In mijn zoektocht wordt ik helaas twee keer gedood door een Stalker, het spel straft je af door een paar items weg te nemen maar in het begin is dat gen echte hinder. Je respawned in je capsule en kunt weer verder.

Na wat zoeken is mijn verzamel speurtocht voorbij en kan ik beginnen met het maken van een uitrusting:
Nacht 1 - Duikfles


Dag 2



Mijn volgende doel is het bouwen van een onderzeebasis. Voor deze basis te kunnen bouwen heb ik een "Constructor nodig" welke weer een computerchip nodig heeft welke op zich weer bestaat uit wat koraal, zilver en kristal. Vooral zilver is een probleem, het is moeilijk te vinden. En zo begint het zoeken....:
Dag 2 - Zilverzoektocht Dag 2 - Zilverzoektocht 2

Tijdens mijn zoektocht gebeurd het onvermijdelijke. Het wrak van het ruimteschip krijgt een reactorbreuk en ontploft:
Dag 2 - Ontploffing

Vanaf dat moment is het water rondom het wrak radioactief, er in zwemmen zal schade over tijd opleveren en je uiteindelijk doden. Alleen een met lood geweven wetsuit beschermt je er tegen maar ik heb dat nog niet als prioriteit. Helaas is het zo dat in deze pre-release soms je redding capsule in het radioactieve bereik ligt...zo ook hier. Ik moet dus haasten met mijn constructor.

Zo gezegd...zo gedaan. Ik ga naar niet radioactief gebied en begin met bouwen:
Dag 2 - Constructie


Dag 3



Al snel blijk ik te weinig titanium te hebben verzameld. Titanium kun je uit kalkafzettingen halen of uit de wrakstukken die over het landschap liggen verspreid. Titanium en glas zijn de belangrijkste onderdelen voor het bouwen van je basis. Hierbij doe je glas maken uit kristallen.

In de tussentijd kwam ik nog wat groter wild tegen:
Dag 3  - Tussenresultaat

Het walvisachtige beest op de voorgrond is vriendelijk. De vissen op de achtergrond zijn stalkers en een wat groter gevaar voor beginnende spelers.

Later in de nacht weet ik het eerste gebouw neer te zetten en een zonnepaneel voor spanning...wat in de nacht niet veel oplevert helaas:
Dag 2 - Constructie 2


Dag 4 & 5



Na veel zoeken vind ik voldoende kristal voor meerdere ramen te maken en een aquarium. Het is zo dat je voornamelijk vis en kelp zult eten als voedsel. kelp is niet ideaal en meer voor noodgevallen. Kelp valt niet lang goed te houden en als het slecht wordt kost het eten ervan je juist gezondheid in plaats dat het dat doet opleveren.. Vis kun je bakken en zouten waardoor het mee valt te nemen. Maar in een aquarium blijft je vis altijd goed. Na goed te zoeken en druk bezig te zijn is dit het voorlopige tussenresultaat:
Nacht 3 - Tussenresultaat Nacht 4 - Interieur

Nacht 4 - Aquarium


Later meer.

Subnautica - 10.000 mijl onder de zee?

Door Auredium op woensdag 29 juli 2015 12:05 - Reacties (2)
Categorie: Auredium in het wild, Views: 2.957

http://static.tweakers.net/ext/f/5pKGlWYhXSkOzhbvtPsoLPFl/full.png

Afgelopen week besloot ik in het schip te stappen wat Subnautica heet. Ik had van sommige Youtubers die ik volg het spel gezien en het leek mij leuk om het spel eens te proberen. Met een nieuwe computer die aan de redelijk hoge eisen voldoet van Subnautica zou het een mooie test van de hardware zijn, maar nog geen volledige stresstest. ;)

Subnautica is nog in zijn testfase en dat makt het altijd een gok om er in te stappen. Veel spellen die gereleased worden in testfase krijgen vaak geen updates meer of blijven eeuwig in testfase. Ik besloot de gok toch te wagen want het concept leek mij zo enorm leuk dat als verstokt Minecraft fan ik het wel moest proberen.

In Subnautica begin je met niets op een planeet die eigenlijk bijna alleen maar oceaan is. Je bent de enige overlevende van een neergestort ruimteschip en moet vandaar verder gaan met het opbouwen van een eigen basis onderwater en het verkennen van de zee..en het land wat er is (voor mij schijnt te zijn want ik heb het nog niet gevonden :P )

Ik heb het spel reeds vanaf afgelopen week gespeeld en de paar bugs wat ik vond waren niet storen;
- Een glitch waarbij vijandige creatures vast zitten/zaten in het plafond van mijn basis. (waarschijnlijk collision detection)
- Een glitch in de overlay van het water in de moonbase; de lijkt inmiddels te zijn gefixt.
- Een glitch waarbij de binding tussen de zonnebpanelen en de basis weg was waardoor de basis geen stroom had. Deze was binnen een uur na het vermelden opgelost! :)

Nu heb ik reeds een redelijke basis. maar speciaal voor Tweakers ga ik een nieuwe game aanmaken en dag voor dag bijhouden wat ik er doe en zie. Met screenshots en wellicht video's als ik de capturezooi aan de gang krijg. Starting...tonight!

Ik heb gelijk een topic aangemaakt waar meer informatie kan worden gevonden Hier

Machtsmisbruik

Door Auredium op dinsdag 22 juli 2014 15:00 - Reacties (12)
Categorie: Auredium in het wild, Views: 5.490

Het is laat in de nacht en ik staar naar een oude CRT monitor. De mok koffie is allang leeg en de berg papieren achter mij getuigen van gefrustreerde pogingen om een veel te oud systeem weer aan de praat te krijgen. In mijn queste werd ik meermaals geconfronteerd met wachtwoordprompts die erop zijn gezet door een-of-andere klapjosti die klaarblijkelijk de opdracht had om mij het leven zuur te maken.

Ik ben er klaar mee. Deze bak is oud en het is allemaal ook weer niet zo belangrijk. Zo laat in de nacht word ik altijd filosofisch. Het is een kwaal die mij teistert met enig zelfgenoegen. Beveiliging is niet alleen voor de bescherming, het is een vorm van macht. De macht tot het bepalen wie er wel en geen toegang heeft. Macht is natuurlijk geen feitelijk iets, het is niet een natuurkundige kracht maar een door mensen bedacht concept. Dat maakt macht interpreteerbaar. De mensen in Den Haag die Nederland leiden hebben geen echte macht, niet feitelijk. Wij verlenen ze macht en ze hebben met onze toestemming organen, instituties en instanties gemaakt die middels opgestelde regels de mogelijkheid verlenen tot macht.

Maar macht is veel meer een standpunt dan veel mensen realiseren. Stel ik sta in een steeg en een overvaller richt een geweer op mij. Die man heeft geen macht, niet in de echte zin. Ik hoef mijn beurs en sierraden niet te geven. Als ik suicidaal ben ligt het risico bij de overvaller, hij kan mij neerschieten, dus moord plegen om vervolgens te ondekken dat ik een nep-rolex draag en een beurs met 3 euro en 45 cent. Mijn persoonlijke motto is dan ook dat je altijd een keus hebt zelfs al is het alternatief in de keuze absurd of simpelweg te abstract. Je kunt altijd uit het raam springen als je te horen krijgt dat je schoonouders langs komen om je te feliciteren met de zwangerschap waar jij nog niet vanaf wist en eigenlijk helemaal niet wilde.

Normaliter kies je voor de bittere pil als het alternatief nog erger lijkt maar het alternatief is wel een keuze. Zelf bedenk ik mij dat alles goed komt, en zo niet, dan toch. Alles is oplosbaar. Je hebt altijd een keuze. Mijn keuze is dan ook vannacht sadisme. Ik grijp naar mijn mobiel en bel om half drie in de nacht mijn collega wakker. ´Henk die bak is een verloren zaak. Ik richt hem opnieuw in of flikker hem het raam uit, jouw keuze. Ik hoor het morgenvroeg wel van je.´ Ik hoor Henk vaag nog wat zeggen over dat ik niet in de nacht moet bellen. Ach; alles komt goed, en zo niet, dan toch.

Verhaal: 2108 Innerlijke Incursie #2

Door Auredium op vrijdag 18 april 2014 12:05 - Reacties (1)
Categorie: Auredium in het wild, Views: 3.486

Het vervolg op: Auredium's Hideout: Verhaal: 2108 Innerlijke Incursie #1
(spellingscheck mist nog een beetje)
----------------------------------------


Plotseling springen de smartlenzen van John tot leven. De lenzen projecteren een bericht op zijn ogen en de stem van Marcus, zijn eerste officier, wordt via implantaten bij de oren hoorbaar;

-´We hebben Eris bereikt, kapitein McAllen. De slagkruiser ‘UENV Sint Andries’ en het UEN vlaggenschip ‘Pantheon’ zijn er ook al met hun ondersteuning.’

‘Goed Marcus. Signaleer de vloot van onze aanwezigheid en verzoek tot aansluiting bij de vloot. Ik ben over tien minuten op de brug.’

-‘Jawel kapitein.’

In een enkele oogwenk valt de lens weer stil en verplaatst de focus van John zich weer naar de manschappen voor hem. Een enkel moment van laatste stilte. Het licht in de vrachtruimte is nu dichter bij daglicht. Een hard geklik verraad het aanspringen van de biopod verwarming. De cryogel zal spoedig vloeibaar zijn en weg worden gepompt door de bodem van de biopods. Vervolgens zal er warme lucht omhoog worden geblazen in de biopods om zo de soldaten snel droog te krijgen. Zodra de kabels zijn losgekoppeld zakt het glas de bodem in en kunnen de soldaten uit hun biopods stappen. Hun uniforms zijn verborgen onder de korte trap die leid van de biopod naar de vloer van de vrachtruimte. John slaat een enkele zucht; Het is gedaan met de rust.

Als John de vrachtruimte uit loopt is het inmiddels in de gangen van de UENV New York een stuk drukker geworden. Het servicepersoneel is altijd wat eerder wakker dan de soldaten. Alhoewel het meeste voedsel tegenwoordig kan en klaar is of uit replicators komt moet er nog een hoop worden gedaan om de soldaten op te vangen. Zo word de kantine nog steeds grotendeel s door mensen bediend en schoongemaakt. John weet dat er op de achtergrond een soort psychologische reden achter zit.

Als John uiteindelijk de lift bereikt geeft hij middels een voorgeleerd trucje met zijn gedachten het commando aan de lift om naar de burg toe te gaan. Halverwege de rit stopt de lift en stapt Saskia in.

‘Dokter.’ Zegt John half als een groet.

-‘Niet zo formeel, he John. We zijn nog niet omringt door de hoge mensen van het UEN.’

‘Sorry, ik ben nog niet helemaal uit mijn ochtendhumeur ben ik bang. Dit hele gedoe aan het einde van nergens helpt niet echt mee met de situatie.’

-‘Vertel mij wat. Ik ben zelf net pas wakker en heb het nu al druk. Het meeste is kleinigheid mensen die net wakker zijn en hun tenen breken tegen een willekeurig object in hun cabine. Maar ik heb ook al een monteur in de ziekenboeg liggen die de buitenplaten aan het controleren was; geraakt door ruimtepuin. Zijn de soldaten al wakker?’

‘Ze worden nu wakker.’

-‘Ik kan maar beter snel de ziekenboeg in vluchten. ‘ Zucht Saskia.

John kijkt kort van achteren naar Saskia. Ze koos er zelf voor om dokter te worden op een schip waarvan ze wist dat het vaak vol zit met soldaten. Met haar slanke uiterlijk en lange blonde haren had ze kunnen weten dat ze in de spotlights zou lopen. Al helemaal nu het gros van de soldaten uit een reageerbuis komt in plaats van normaal wordt geboren.

-‘Wat doen we eigenlijk hier. De UEN zegt dat het een grootscheepse oefening is in de diepruimte. Maar er zijn slecht heel weinig bemande schepen zo diep de ruimte in gegaan. Ik vraag mij af of de UEN wel alles aan het vertellen is.’

John reageert er niet op. Er zit waarschijnlijk meer achter de EUN zijn motivatie om deze oefening te houden. Het roept wilde speculaties op maar echt erover nadenken is zinloos. De politieke bobo’s van de UEN top zitten net voor de belangrijke zonnestelsel verkiezingen; ze zullen allerhande rare bokkensprongen maken om te worden verkozen. Dit zou net zo goed een verkiezingsstunt kunnen zijn van een aanstormend politicus met militaire connecties.

Een paar verdiepingen later stapt Saskia uit. De lift zoemt zacht verder en opent zichzelf op de brug. De brug is gebouwd in een ovaal waarvan het middenstuk is verdiept. De buitenste ring loopt deels schuin af om op het niveau te komen van de binnenste ring. In feite is de hele ruimte een enkel groot smartdisplay dat valt in te richten door simpelweg je neuro implantaat te laten bepalen waar wat moet komen te staan.

Op het moment staat de brug in gericht in zijn ‘astronomische stand’. Dat betekend dat de hele brug van boven tot onder valt eigenlijk alleen maar de ruimte te zien. Er valt niet echt te zien dat er een wand is van een ruimteschip. De enige indicatie is een zachtblauwe schijn die de loopwegen aangeeft en een zacht rode schijn van de muren. In de lucht bij de buitenwand en in het verlaagde gedeelte hangen een hoop doorschijnende projecties. Als deze ruimte zonder spanning zou komen te staan zou het de saaiste ruimte ooit zijn; alleen maar grijze muren en vloeren. De stoelen zouden zelfs zijn weggevouwen in de vloer en nergens zouden knoppen of panelen zijn omdat alles wordt aangestuurd door neuro implantaten.

De astronomische stand van de brug is gekozen vanwege de vele astroÔden die het gebied rijk is. Frontaal in beeld is Eris. Eigenlijk valt er niet veel te zien. De protoplaneet vangt geen licht op en alleen het ontbreken van sterren geeft aan dat er een enorm kolossaal object ‘ergens daarbuiten’ zweeft. Zonder sensoren zou het een uitdaging zijn om de protoplaneet echt goed ‘in beeld’ te krijgen. Wat wel goed valt te zien is de UEN vloot die zich al heeft verzameld. De Pantheon is direct te herkennen; Het is een enorm schip. De buitenkant is grotendeels grijs met enkele rode strepen en vlakken. De naam ‘UEN Pantheon’ staat groot in zwarte letters op de zijkant van het schip door spotlight uitgelicht. Het is een langwerpig schip de boven en onderzijde zijn halfrond en op twee derde van de romp zit de grote commando toren voorzien van een enorme hoeveelheid antennes voor de communicatie. Vlakbij de Pantheon ligt de veel kleine Sint Andries welke meer lijkt op een taps toelopende rechthoek voorzien van het nodige geschut. Rondom de twee schepen liggen zeker twee dozijn supportschepen voor bevoorrading, sensors, verkenning en allerhande diensten die nodig zijn voor de schepen probleemloos te laten rondvliegen voor langere tijd in de diepruimte.

Kijkend naar de twee schepen helemaal voorin de brug is Marcus. Hij draait zich vlotjes om;

-‘Kapitein op de brug!’

Marcus zijn gezicht met kaalgeschoren kop en stoppelbaard word enigszins verlicht door de blauwe loopvloer waardoor zijn gestalte een wat koud voorkomen heeft.

‘Zijn er nog meer schepen in de buurt, eerste stuurman?’

-‘Het vliegdekschip UEN Tokyo zal binnen het uur arriveren met haar vloot. De twee kruisers Mars en de London zullen naar verwachting binnen vier uur arriveren kapitein.’

‘Goed. Laten we eens kijken wat voor poppenkast de UEN voor ons heeft opgetrommeld.’

Op het gezicht van Marcus verschijnt een grijns voordat hij zich weer tot het scherm richt. Op het moment dat John naar het lagere gedeelte van de brug loopt hoort hij een zachte toon van zijn oor implantaat welke aangeeft dat er een bericht van buiten komt. Het bericht is van Admiraal Kenneth op de Pantheon. Met een paar commando’ s naar het neuro implantaat laat John een projectie voor zich verschijnen met daarop een videoverbinding met de admiraal.

-‘Kapitein McAllen, fijn je te zien. Hoe was de vlucht?’

‘Admiraal Kenneth. De vlucht ging vlekkeloos maar zo’n lang stuk hakt er diep in met diepslaap.’

Admiraal Kenneth schiet even in de lach. –‘Ja vertel mij er wat van. We moeten het allemaal doorstaan, ook ik. Luister over vijf uur wil ik je graag zien op de Pantheon, samen met de rest van de kapiteins ben je uitgenodigd voor een etentje. Dan kunnen wij de boel even bespreken in een wat rustigere sfeer.’

‘In orde admiraal, ik zal er zijn.’

-‘Goed. Ik zie je dan kapitein. Admiraal Kenneth uit.’

Het is de schuld van Oostenrijk-Hongarije!

Door Auredium op donderdag 7 november 2013 13:05 - Reacties (9)
Categorie: Auredium in het wild, Views: 4.996

Geschiedenis is grappig. Ik vond geschiedenis altijd al grappig en als acht jarige wilde ik niets liever dan archeoloog worden. Terug kijken naar die tijd en wat ik nu ben kan ik alleen maar zeggen dat het anders is gelopen maar ik desondanks niets te klagen heb. Sterker nog; misschien pak ik geschiedenis en archeologie wel op als extra hobby.

Wij leven in een tijd waarin de schaduw van het verleden over ons ligt. Het is 1914 en Oostenrijk-Hongarije wilt zijn wat ieder rijk wil; meer Oostenrijk-Hongarije. De kans voor uitbreiding ligt in het verschiet want een Servische groepering genaamd de zwarte hand vermoord aartshertog Franz Ferdinant. Gedreven door gretig welwillendheid en zonder blikken en blozen verklaard Oostenrijk-Hongarije de oorlog. Rusland heeft verklaard dat de Balkan onder hun bescherming staat en de Tsaar komt op voor zijn woorden met daden. Duitsland; bondgenoot van Oostenrijk-Hongarije kan de roep om hulp niet weigeren en raakt betrokken in de oorlog. Frankrijk en England worden bang dat de twee centraal gelegen Europese machtsreuzen te veel macht krijgen. Wereldoorlog I is een feit.

Ergens tijdens deze wereldoorlog stuurt Duitsland de Bolsjewiek Lenin terug naar Rusland in de hoop de Tsaar zijn machtsbasis te destabiliseren. Deze buitengewoon schrandere daad met de codenaam ‘what could possibly go wrong?’ verloopt succesvol. De Tsaar ontmoet zijn maker en er volgt een revolutie. Rusland trekt zijn troepen terug en het Communisme is een feit. Het bleek voor niets want de Amerikanen komen met troepen en later tanks. De twee centrale Europese machten worden verslagen. Oostenrijk-Hongarije wordt versplintert en zal nooit meer de macht worden wat het was. Duitsland krijgt een democratische poppenkast regering en zware sancties.

De wereld staat onder druk van de enorme schade en kosten van de oorlog. Duitsland; voorzien van een zwakke corrupte overheid en gevuld met veteranen van de eerste wereldoorlog bevecht op zijn straten politiek uit met geweld. Wij kunnen het ons nauwelijks voorstellen dat een politieke partij bijna standaard een knokploeg heeft maar voor Duitsland is dit de realiteit in twintiger en dertiger jaren van de vorige eeuw. Als de Verenigde Staten er vervolgens een potje van heeft gemaakt economisch (hear! hear!) rijzen de problemen de pan uit. Hitler; zelf een veteraan van de eerste wereldoorlog, grijpt de macht en niet veel later is de tweede wereldoorlog een feit.

Ironie wil dat de oorlogsmachine van Duitsland vast loopt in de grote, koude vlaktes van Rusland; Communistisch Rusland veroorzaakt door Duitsland in de eerste wereldoorlog. Toeval wil dat ook hier de winter het einde signaleert voor de binnen vallende troepen net zoals het in 1814 deed voor de Franse keizer Napoleon die geheel toevallig Rusland binnen viel 100 jaar voordat de eerste wereldoorlog startte mede door Rusland. Toeval en aaneenschakeling heerst overal zo het lijkt.

Als het stof op trekt aan het eind van de tweede wereldoorlog zijn er twee wereldmachten; de Verenigde Staten en de USSR. De verenigde staten hebben de atoombom. De USSR heeft op dat moment al een voorsprong in de ontwikkeling van de ICBM ofwel de Intercontinentale Ballistische raket.

Wat er volgt is een vreemde gewaarwording. De koude oorlog maakt mensen ‘blind’ zo weet ik van mijn ouders dat er vrijwel geen informatie wordt verteld op scholen en dergelijke over ‘de andere zijde’ buiten wat propaganda verteld. Dit heeft nu nog gevolgen. Want wij, de bevolking is onbewust de propaganda gaan geloven. Toen de USSR viel geloofde de bevolking van ‘het westen’ met de groeiende economie daadwerkelijk dat het westen stond voor vrijheid van meningsuiting, gelijkheid en voorspoed. Maar wij stonden niet voor vrijheid, wij propagandeerden het alleen maar. Wie kijkt naar de staatgrepen die wij hebben veroorzaakt tijdens de koude oorlog begrijpt dat velen daarvan helemaal niet voor het goed van de bevolking daar waren; de propaganda zei dat en wij gingen het geloven. Wij waren naÔef en zijn dit soms nog steeds. Mijn generatie groeide op met het idee, de illusie dat de wereld vrij zou zijn.

Iedere generatie jongeren is ideologisch dit zit in jongeren en is een goede eigenschap. De douche die werkelijkheid heet is in dat oogpunt voor jongeren altijd extra hard op dat punt. Na de internet bubbel, 9/11, 2008 en Snowden is iedere illusie weg. Het gordijn is opgetrokken en de wereld is veranderd in een misdaadfilm a la noire.

Deze achtbaanrit wordt nog veel erger en harder. De VS kan zijn financial cliff niet blijven uitstellen. De truc wat de VS toepast is niet veel anders dan de truc van ItaliŽ met zijn Lires. Geld bijdrukken en zo je schulden opkopen. Het verschil zit hem daarin dat er vraag is naar Dollars maar deze vraag neemt af. Zolang de VS Dollars kan ‘weggeven’ naar het buitenland werkt ‘de truc’ zonder inflatie op grote schaal te krijgen. Maar werkt deze truc niet meer dan stort de economie van de VS in. Het is dan nacht in AziŽ, de beurs ligt er stil. Tegen de tijd dat China wakker wordt blijkt hun vermogen in Dollars wellicht plotseling nog maar ¼ van zijn waarde te hebben. Aangezien China nogal wat Dollars heeft opgekocht om de VS zijn economie te helpen is dat een fikse klap. Een klap die door gaat naar directe economieŽn zoals Japan maar ook naar Europa. Denk bijvoorbeeld aan bedrijven in Europa over gekocht door China. Denk aan bedrijven die verkopen aan de VS die plotseling minder verkopen.

Deze prominent penetrante pizzapunt des perileuze partituur is de waarschijnlijke toekomst van de symfonie die wij erkennen als ons bestaan. Op het moment dat wij dan aankomen in deze zeer odieuze fase van de menselijke samenleving kunnen wij met recht terug kijken en al tezamen roepen; Het is de schuld van Oostenrijk-Hongarije!