Machtsmisbruik

Door Auredium op dinsdag 22 juli 2014 15:00 - Reacties (12)
Categorie: Auredium in het wild, Views: 5.490

Het is laat in de nacht en ik staar naar een oude CRT monitor. De mok koffie is allang leeg en de berg papieren achter mij getuigen van gefrustreerde pogingen om een veel te oud systeem weer aan de praat te krijgen. In mijn queste werd ik meermaals geconfronteerd met wachtwoordprompts die erop zijn gezet door een-of-andere klapjosti die klaarblijkelijk de opdracht had om mij het leven zuur te maken.

Ik ben er klaar mee. Deze bak is oud en het is allemaal ook weer niet zo belangrijk. Zo laat in de nacht word ik altijd filosofisch. Het is een kwaal die mij teistert met enig zelfgenoegen. Beveiliging is niet alleen voor de bescherming, het is een vorm van macht. De macht tot het bepalen wie er wel en geen toegang heeft. Macht is natuurlijk geen feitelijk iets, het is niet een natuurkundige kracht maar een door mensen bedacht concept. Dat maakt macht interpreteerbaar. De mensen in Den Haag die Nederland leiden hebben geen echte macht, niet feitelijk. Wij verlenen ze macht en ze hebben met onze toestemming organen, instituties en instanties gemaakt die middels opgestelde regels de mogelijkheid verlenen tot macht.

Maar macht is veel meer een standpunt dan veel mensen realiseren. Stel ik sta in een steeg en een overvaller richt een geweer op mij. Die man heeft geen macht, niet in de echte zin. Ik hoef mijn beurs en sierraden niet te geven. Als ik suicidaal ben ligt het risico bij de overvaller, hij kan mij neerschieten, dus moord plegen om vervolgens te ondekken dat ik een nep-rolex draag en een beurs met 3 euro en 45 cent. Mijn persoonlijke motto is dan ook dat je altijd een keus hebt zelfs al is het alternatief in de keuze absurd of simpelweg te abstract. Je kunt altijd uit het raam springen als je te horen krijgt dat je schoonouders langs komen om je te feliciteren met de zwangerschap waar jij nog niet vanaf wist en eigenlijk helemaal niet wilde.

Normaliter kies je voor de bittere pil als het alternatief nog erger lijkt maar het alternatief is wel een keuze. Zelf bedenk ik mij dat alles goed komt, en zo niet, dan toch. Alles is oplosbaar. Je hebt altijd een keuze. Mijn keuze is dan ook vannacht sadisme. Ik grijp naar mijn mobiel en bel om half drie in de nacht mijn collega wakker. ´Henk die bak is een verloren zaak. Ik richt hem opnieuw in of flikker hem het raam uit, jouw keuze. Ik hoor het morgenvroeg wel van je.´ Ik hoor Henk vaag nog wat zeggen over dat ik niet in de nacht moet bellen. Ach; alles komt goed, en zo niet, dan toch.