I want everybody to remember…

Door Auredium op maandag 5 augustus 2013 11:50 - Reacties (25)
Categorie: De digitale Samenleving, Views: 3.974

Het is een grijze vrijdagavond als ik het nieuws lees. Ik slurp de laatste semi-warme cappuccino van mijn Senseo op. Op bijna willekeur moet ik denken aan ‘V for Vendetta’ de zwarte toekomstfilm waarbij de man genaamd ‘V’ het op neemt tegen ‘de grote leider’ een verkapte dictator die de het Verenigd Koninkrijk heeft beschermt tegen een achteraf zelf gemaakt kwaad.

Het doet mij denken aan de huidige tijd. Ik weet dat ik het hier reeds een paar keer over heb gehad maar als ik tien keer geprikt wordt door dezelfde naald wil ik het een enkele keer laten weten en negen keer de rest het opnieuw laten weten. We worden overspoeld door het nieuws van Amerikaanse ambassades die worden bedreigd, zelfs met het extra dichtgooien ervan. In mijn ogen is dit een willekeurige ‘run of the mill’ Al-Qaida dreiging. Een dreiging waarvan Al-Qaida er dagelijks nieuwe uit gooit. Want Al-Qaida is een fabriek van constante bedreiging en weinig echt bijten.
Het enige wat de Obama administratie hoefde te doen was het oppakken van een willekeurig geuite bedreiging en deze op te blazen. Wereldnieuws te maken, te verspreiden naar de internationale bondgenoten van de NSA en de ambassades een dagje extra te sluiten.

Het doet mij denken aan een bepaalde specifieke scene van ‘V for Vendetta’. De scene is er eentje waarbij V net chaos heeft gecreŽerd in het VK en de grote leider zijn vijf stromannen toespreekt over de toenemende onvrede van het volk tegen hun heerschappij. “I want everybody to remember why they need us!”

Dit is voor de Verenigde Staten van Amerika ook een dergelijk moment. Snowden is min of meer ‘V’ van de film, weliswaar minder charismatisch maar zijn bericht was niet minder giftig voor de VS als het bericht van ‘V’ was voor het VK in de film. De actie van de VS is in die zin een automatische reactie die bevestigd wat wij allang wisten; dat de VS een macht is om je zorgen voor te maken. Een macht die uit is op alleenheerschappij over de wereld.

Maar in tegenstelling tot de film met ‘V’ komen wij niet in opstand, nog niet. We zijn nog aan het sudderen in de braadpan. Terwijl wij sudderen heeft Iran zich plotseling mild opgesteld; bang dat ze eindigen zoals SyriŽ en wellicht aan het inzien dat ze geplet dreigen te worden onder de voet van de VS. Maar waar kan er heen worden gerent? Rusland? Een land wat als een maffia zijn bescherming af dwingt? China een land wiens rigide systeem een semi-dictatorschap is die als een parasiet werkt?

De waarheid is dat we geconfronteerd worden met de beperkingen van ons mens zijn. Dat sprookjes en ideaalbeelden als vervaagde schilderijen over komen. Misschien zijn we wel allemaal wakker aan het worden als mensen die vast zaten in de Matrix. We ontwaken van een droomtoestand om te zien wat we echt zijn. Wellicht moeten we het niet proberen te veranderen maar proberen te leven met wat we zijn.