Verhaal: 2108 Innerlijke Incursie #1

Door Auredium op vrijdag 11 oktober 2013 17:00 - Reacties (4)
Categorie: Auredium in het wild, Views: 3.904

2108 ERIS – Nog half versuft van de ‘diepslaap’ grijpt John naar zijn koffiemok. Een enkele teug van het zwarte spul maakt hem volledig wakker en herinnert eraan wat voor een bagger de UEN eigenlijk deze dagen verscheept onder de naam ‘koffie’. Hij kijkt nog een keer vlot in de spiegel en komt tot de conclusie dat hij zich eigenlijk beter zou moeten scheren maar het gros van zijn manschappen zal hier waarschijnlijk niet op letten. Zolang je maar het zwarte legeruniform draag maakt de rest niet veel uit; al verfde je de haren groen en droeg je een clownsneus.

Als John zijn kamer verlaat wordt hij eraan herinnert hoe stil het ruimteschip is. Met zijn steriel aandoende witte muren en grijze vloer is het moeilijk voor te stellen dat de UENV New York een totale bemanning van over de twintigduizend man heeft. Natuurlijk zitten de ruim twintigduizend troepen netjes in hun biopods in diepslaap maar dan nog is er een bemanning van ruim tweehonderd man actief.

De lege gangen en het zachte achtergrond gezoem van de apparaten en de High-Ion deeltjesmotor zijn het enige geluid hoorbaar. De leegte en steriliteit van de gangen voelt vreemd aan, uit zijn plaats. Veel onervaren mensen ontwikkelen in combinatie met de eenzaamheid van lange ruimtereizen vaak een vorm van paranoÔde angst voor de lege gangen. Voor John is dit het enige moment van echte rust. De spreekwoordelijke stilte voor de storm voelt aan als een moment van ontspanning en is wellicht de enige gratis luxe die hier aan boord van het schip kan worden verkregen.

Na een goede tien minuten lopen staat John dan eindelijk voor een grote vrachtdeur. Toen de New York werd ontworpen moest het een multifunctioneel schip zijn. De twintig verschillende ruimtes waar nu de biopods van de soldaten staan doen dubbel dienst als vracht- en containerruimtes. John kan binnen via een normale deur in de vrachtdeur maar als de troepen naar buiten moeten zal de vrachtdeur open zijn.

Voor een ruimte welke duizend man herbergt is de vrachtruimte net zo stil als de wandelgangen. Tijdens de diepslaap is er buiten de zachte groene gloed van de cryogel geen licht. Op het moment dat John echter de ruimte in loopt is er een zeer zwak diep blauw licht vanuit het plafond van de metershoge ruimte. De lampen in het plafond simuleren het natuurlijk licht van de aarde in de vroege ochtend en zullen naarmate de tijd verstrijkt over gaan naar daglicht stand.
John heeft een hekel aan de verhoogde stellage waar hij op binnenkomt. De stellage is van metaal en iedere stap is hoorbaar. In een ruimte waar duizend man in diepslaap zitten is de keuze voor metaal geen echt doordachte keuze. Iemand in diepslaap kan niet zomaar wakker worden gemaakt maar het geluid van hol metaal bij iedere voetstap voelt ongemakkelijk in de stilte. Eenmaal bij de rand van de verhoogde stellage bekijkt John het uitzicht. Deze ruimte bevat ‘slechts’ duizend troepen en grenst aan nog negen andere ruimtes met elk duizend troepen. Gespiegeld aan de andere kant, voor John achter hem, zijn nog tien van dergelijke ruimtes met elk duizend troepen.

De biopods waar iedere soldaat in zit zijn tubevormige cilinders. In de nachtcyclus zijn de biopods verzegeld met een metalen omhulsel als extra bescherming maar in de ochtendcyclus is dit omhulsel weg de bodem in geschoven. De soldaten zitten in een semi-solide gel substantie welke ervoor zorgt dat het de juiste koel temperatuur wordt bereikt. De gel heeft als taak de lichaamstemperatuur laag te maken zonder dat er bevriezing op treed van de cellen en zo door ijskristallen het celmembraan wordt gepiercet. Verschillende slangen verbonden met het lichaam zorgen ervoor dat het lichaam verder de minimaal nodige functies kan uitvoeren.

Lopend tussen de rijen van biopods wordt John herinnert aan zijn taak. Eris is een protoplaneet aan de rand van het zonnestelsel. Een compleet oninteressante plek in het midden van nergens. Een bal rots en ijs zonder atmosfeer en omringt door de nodige ruimtepuin. De New York zijn automatische laserafweer heeft er een rasechter dagtaak aan om het ergste ruimtepuin te stoppen. Kleine brokstukken worden verpulverd en grotere stukken afgeweerd. Maar zelfs met de laserafweer neemt de romp van het schip nog schade. Brokstukken ter grote van kiezelstenen schieten met hoge snelheid op de hybride metaalromp af. Laatst was het zelfherstellende metaal zelfs ernstig beschadigt toen een brokstuk ter grote van een golfbal met bijna de snelheid van het licht de romp raakte. Terugdenkend aan het incident schud John zijn hoofd; Wat was de UEN aan het denken toen ze besloten een gevechtsoefening te houden aan de rand van het zonnestelsel? Hij was het er mee eens dat de vloot moest oefenen en in vorm blijven, maar waarom nu? Sinds de oprichting van de UEN vijfendertig jaar geleden was er geen groot conflict meer geweest. Oorlog was sowieso veel te duur tussen de verschillende lidstaten en de Onafhankelijke Unie was te klein om een bedreiging te zijn voor de UEN.

In de tussentijd was het licht in de vrachtruimte tot daglicht niveau gegaan. John begaf zich terug naar het verhoogde platform. Over een paar minuten zou de vrachtruimte gevuld zijn met het geroezemoes van duizend soldaten die zich in hun uniform werkte en John zou alleen maar in de weg staan.

-------------------------------
NB; Een elders geschreven verhaal van mij even herschreven. Eens kijken of ik het ook kan voltooien. :P

Volgende: Het is de schuld van Oostenrijk-Hongarije! 11-'13 Het is de schuld van Oostenrijk-Hongarije!
Volgende: Rommelbak02 10-'13 Rommelbak02

Reacties


Door Tweakers user TenTimes, vrijdag 11 oktober 2013 21:35

Leuk! Ik kan niet wachten tot er iets gaat gebeuren. Wat betreft detail en vertelmanier ben ik nu al geinteresseert.

Door Tweakers user masauri, vrijdag 11 oktober 2013 22:46

Neem je tijd, doe ik ook, prive gaat voor het verhaal :*)

Door Tweakers user i-chat, vrijdag 11 oktober 2013 22:59

masauri schreef op vrijdag 11 oktober 2013 @ 22:46:
Neem je tijd, doe ik ook, prive gaat voor het verhaal :*)
masauri, met het grote risico dat als je te lang wacht mensen gaan afhaken, hoe goed het ook geschreven was/is als je alle verhalen opnieuw moet gaan lezen omdat je de draad van het verhaal kwijt bent is dat vreseliijk vervelend...

daarom wacht ik met de meeste boeken reeksen ook tot het laatste deel er al is
dat heb ik bijv niet gedaan met de boeken van Feist en dan een jaar wachten op het laatste boek is echt vreselijk ... vooral omdat je ondertussen anderen boeken etc gaat lezen waardoor je uit het verhaal raakt...

Door Tweakers user emmerx, zaterdag 12 oktober 2013 17:27

Zou wel laten corrigeren door andere persoon.
Veel spelling en grammatica fouten in de eerste twee alinea's leiden mij erg af, waardoor ik niet verder lees.

... herinnert aan ...
draag
verfde droeg (ovt ipv ott)
herinnerd
twintigduizend troepen
leestekens; bv komma voor maar

[Reactie gewijzigd op zaterdag 12 oktober 2013 17:28]


Reageren is niet meer mogelijk