Verhaal: 2108 Innerlijke Incursie #2

Door Auredium op vrijdag 18 april 2014 12:05 - Reacties (1)
Categorie: Auredium in het wild, Views: 3.486

Het vervolg op: Auredium's Hideout: Verhaal: 2108 Innerlijke Incursie #1
(spellingscheck mist nog een beetje)
----------------------------------------


Plotseling springen de smartlenzen van John tot leven. De lenzen projecteren een bericht op zijn ogen en de stem van Marcus, zijn eerste officier, wordt via implantaten bij de oren hoorbaar;

-´We hebben Eris bereikt, kapitein McAllen. De slagkruiser ‘UENV Sint Andries’ en het UEN vlaggenschip ‘Pantheon’ zijn er ook al met hun ondersteuning.’

‘Goed Marcus. Signaleer de vloot van onze aanwezigheid en verzoek tot aansluiting bij de vloot. Ik ben over tien minuten op de brug.’

-‘Jawel kapitein.’

In een enkele oogwenk valt de lens weer stil en verplaatst de focus van John zich weer naar de manschappen voor hem. Een enkel moment van laatste stilte. Het licht in de vrachtruimte is nu dichter bij daglicht. Een hard geklik verraad het aanspringen van de biopod verwarming. De cryogel zal spoedig vloeibaar zijn en weg worden gepompt door de bodem van de biopods. Vervolgens zal er warme lucht omhoog worden geblazen in de biopods om zo de soldaten snel droog te krijgen. Zodra de kabels zijn losgekoppeld zakt het glas de bodem in en kunnen de soldaten uit hun biopods stappen. Hun uniforms zijn verborgen onder de korte trap die leid van de biopod naar de vloer van de vrachtruimte. John slaat een enkele zucht; Het is gedaan met de rust.

Als John de vrachtruimte uit loopt is het inmiddels in de gangen van de UENV New York een stuk drukker geworden. Het servicepersoneel is altijd wat eerder wakker dan de soldaten. Alhoewel het meeste voedsel tegenwoordig kan en klaar is of uit replicators komt moet er nog een hoop worden gedaan om de soldaten op te vangen. Zo word de kantine nog steeds grotendeel s door mensen bediend en schoongemaakt. John weet dat er op de achtergrond een soort psychologische reden achter zit.

Als John uiteindelijk de lift bereikt geeft hij middels een voorgeleerd trucje met zijn gedachten het commando aan de lift om naar de burg toe te gaan. Halverwege de rit stopt de lift en stapt Saskia in.

‘Dokter.’ Zegt John half als een groet.

-‘Niet zo formeel, he John. We zijn nog niet omringt door de hoge mensen van het UEN.’

‘Sorry, ik ben nog niet helemaal uit mijn ochtendhumeur ben ik bang. Dit hele gedoe aan het einde van nergens helpt niet echt mee met de situatie.’

-‘Vertel mij wat. Ik ben zelf net pas wakker en heb het nu al druk. Het meeste is kleinigheid mensen die net wakker zijn en hun tenen breken tegen een willekeurig object in hun cabine. Maar ik heb ook al een monteur in de ziekenboeg liggen die de buitenplaten aan het controleren was; geraakt door ruimtepuin. Zijn de soldaten al wakker?’

‘Ze worden nu wakker.’

-‘Ik kan maar beter snel de ziekenboeg in vluchten. ‘ Zucht Saskia.

John kijkt kort van achteren naar Saskia. Ze koos er zelf voor om dokter te worden op een schip waarvan ze wist dat het vaak vol zit met soldaten. Met haar slanke uiterlijk en lange blonde haren had ze kunnen weten dat ze in de spotlights zou lopen. Al helemaal nu het gros van de soldaten uit een reageerbuis komt in plaats van normaal wordt geboren.

-‘Wat doen we eigenlijk hier. De UEN zegt dat het een grootscheepse oefening is in de diepruimte. Maar er zijn slecht heel weinig bemande schepen zo diep de ruimte in gegaan. Ik vraag mij af of de UEN wel alles aan het vertellen is.’

John reageert er niet op. Er zit waarschijnlijk meer achter de EUN zijn motivatie om deze oefening te houden. Het roept wilde speculaties op maar echt erover nadenken is zinloos. De politieke bobo’s van de UEN top zitten net voor de belangrijke zonnestelsel verkiezingen; ze zullen allerhande rare bokkensprongen maken om te worden verkozen. Dit zou net zo goed een verkiezingsstunt kunnen zijn van een aanstormend politicus met militaire connecties.

Een paar verdiepingen later stapt Saskia uit. De lift zoemt zacht verder en opent zichzelf op de brug. De brug is gebouwd in een ovaal waarvan het middenstuk is verdiept. De buitenste ring loopt deels schuin af om op het niveau te komen van de binnenste ring. In feite is de hele ruimte een enkel groot smartdisplay dat valt in te richten door simpelweg je neuro implantaat te laten bepalen waar wat moet komen te staan.

Op het moment staat de brug in gericht in zijn ‘astronomische stand’. Dat betekend dat de hele brug van boven tot onder valt eigenlijk alleen maar de ruimte te zien. Er valt niet echt te zien dat er een wand is van een ruimteschip. De enige indicatie is een zachtblauwe schijn die de loopwegen aangeeft en een zacht rode schijn van de muren. In de lucht bij de buitenwand en in het verlaagde gedeelte hangen een hoop doorschijnende projecties. Als deze ruimte zonder spanning zou komen te staan zou het de saaiste ruimte ooit zijn; alleen maar grijze muren en vloeren. De stoelen zouden zelfs zijn weggevouwen in de vloer en nergens zouden knoppen of panelen zijn omdat alles wordt aangestuurd door neuro implantaten.

De astronomische stand van de brug is gekozen vanwege de vele astroÔden die het gebied rijk is. Frontaal in beeld is Eris. Eigenlijk valt er niet veel te zien. De protoplaneet vangt geen licht op en alleen het ontbreken van sterren geeft aan dat er een enorm kolossaal object ‘ergens daarbuiten’ zweeft. Zonder sensoren zou het een uitdaging zijn om de protoplaneet echt goed ‘in beeld’ te krijgen. Wat wel goed valt te zien is de UEN vloot die zich al heeft verzameld. De Pantheon is direct te herkennen; Het is een enorm schip. De buitenkant is grotendeels grijs met enkele rode strepen en vlakken. De naam ‘UEN Pantheon’ staat groot in zwarte letters op de zijkant van het schip door spotlight uitgelicht. Het is een langwerpig schip de boven en onderzijde zijn halfrond en op twee derde van de romp zit de grote commando toren voorzien van een enorme hoeveelheid antennes voor de communicatie. Vlakbij de Pantheon ligt de veel kleine Sint Andries welke meer lijkt op een taps toelopende rechthoek voorzien van het nodige geschut. Rondom de twee schepen liggen zeker twee dozijn supportschepen voor bevoorrading, sensors, verkenning en allerhande diensten die nodig zijn voor de schepen probleemloos te laten rondvliegen voor langere tijd in de diepruimte.

Kijkend naar de twee schepen helemaal voorin de brug is Marcus. Hij draait zich vlotjes om;

-‘Kapitein op de brug!’

Marcus zijn gezicht met kaalgeschoren kop en stoppelbaard word enigszins verlicht door de blauwe loopvloer waardoor zijn gestalte een wat koud voorkomen heeft.

‘Zijn er nog meer schepen in de buurt, eerste stuurman?’

-‘Het vliegdekschip UEN Tokyo zal binnen het uur arriveren met haar vloot. De twee kruisers Mars en de London zullen naar verwachting binnen vier uur arriveren kapitein.’

‘Goed. Laten we eens kijken wat voor poppenkast de UEN voor ons heeft opgetrommeld.’

Op het gezicht van Marcus verschijnt een grijns voordat hij zich weer tot het scherm richt. Op het moment dat John naar het lagere gedeelte van de brug loopt hoort hij een zachte toon van zijn oor implantaat welke aangeeft dat er een bericht van buiten komt. Het bericht is van Admiraal Kenneth op de Pantheon. Met een paar commando’ s naar het neuro implantaat laat John een projectie voor zich verschijnen met daarop een videoverbinding met de admiraal.

-‘Kapitein McAllen, fijn je te zien. Hoe was de vlucht?’

‘Admiraal Kenneth. De vlucht ging vlekkeloos maar zo’n lang stuk hakt er diep in met diepslaap.’

Admiraal Kenneth schiet even in de lach. –‘Ja vertel mij er wat van. We moeten het allemaal doorstaan, ook ik. Luister over vijf uur wil ik je graag zien op de Pantheon, samen met de rest van de kapiteins ben je uitgenodigd voor een etentje. Dan kunnen wij de boel even bespreken in een wat rustigere sfeer.’

‘In orde admiraal, ik zal er zijn.’

-‘Goed. Ik zie je dan kapitein. Admiraal Kenneth uit.’

Volgende: Machtsmisbruik 07-'14 Machtsmisbruik
Volgende: De menselijke zwerm 04-'14 De menselijke zwerm

Reacties


Door Tweakers user verleemen, dinsdag 22 april 2014 11:33

Ah, er zijn er dus meer die hun overpeinzingen in een romanjasje gieten. Allemaal kleine universae op tweakers. Straks gaat iedereen t doen:)

Leuk schip trouwens.. Waar zit de kantine?

Reageren is niet meer mogelijk